၁။ ကျမ်းစာ၏ အခွင့်အာဏာနှင့် လုံလောက်မှု
ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏မှုတ်သွင်းခြင်း နှိုးဆော်မှုဖြင့်ရေးသားထားပြီး၊ ယုံကြည်သူများအား ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို နားလည်ရန်နှင့် ဘဝလမ်းညွှန်မှုအတွက် လုံလောက်သည်။ ၂ တိမောသေ ၃:၁၆-၁၇ တွင် ဤသို့ဆိုသည်။
“ထိုကျမ်းစာရှိသမျှသည် ဘုရားသခင် မှုတ်သွင်းတော်မူသော အားဖြင့်ဖြစ်၍၊- 17ဘုရားသခင်၏ လူသည်စုံလင်သောသူ၊ ကောင်းသော အမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို ပြုစုခြင်းအလိုငှာ ပြင်ဆင်သောသူ ဖြစ်မည်အကြောင်း၊ ဩဝါဒပေးခြင်း၊ အပြစ်ကိုဖော်ပြခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုပြင်ခြင်း၊ တရားကို သွန်သင်ခြင်း ကျေးဇူးများကို ပြုတတ်၏။”
ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိရန်နှင့် ဘဝလမ်းညွှန်မှုအတွက် လုံလောက်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာကို အားကိုးရန်မလိုဟု ဆိုသူများအား၊ ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်လှုံ့ဆော်ပေးထားသော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုဖတ်ရှုရန်နှင့်လေ့လာရန် လိုအပ်သည်။
ထပ်မံ၍ ဆာလံ ၁၁၉:၁၀၅ တွင် ဤသို့ဆိုသည်။
“နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ခြေရှေ့မှာ မီးခွက်ဖြစ်၍၊ အကျွန်ုပ်လမ်းခရီးကို လင်းစေပါ၏။ ”
ဤကျမ်းချက်က ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏လမ်းညွှန်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်သော အဓိကအရင်းအမြစ်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးသည်။
၂။ ကိုယ်ပိုင်ဗျာဒိတ်များကို ကျမ်းစာနှင့် စစ်ဆေးခြင်း
တစ်ဦးတစ်ယောက်က ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဗျာဒိတ်ရရှိကြောင်း ပြောဆိုပါက၊ ၎င်းဗျာဒိတ်သည် ကျမ်းစာ၏သွန်သင်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။ ၁ ယောဟန် ၄:၁ တွင် ဤသို့ဆိုသည်။
“ချစ်သူတို့၊ ခပ်သိမ်းသောစိတ်ဝိညာဉ်တို့ကို မယုံကြနှင့်။ စိတ်ဝိညာဉ်တို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် စပ်ဆိုင်သည် မစပ်ဆိုင်သည်ကို စုံစမ်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ မိစ္ဆာပရောဖက်အများတို့သည် ဤလောကသို့ သွားကြပြီ။-”
ဤကျမ်းချက်သည် ကိုယ်ပိုင်ဗျာဒိတ်များကို ကျမ်းစာနှင့်နှိုင်းယှဉ်၍ စစ်ဆေးရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်အသံကြားသည်ဟု ဆိုပါက၊ ၎င်းဗျာဒိတ်သည် ကျမ်းစာ၏သွန်သင်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေပါက ယင်းသည် ဘုရားသခင်ထံမှ မဟုတ်ကြောင်း သတိပြုရန်ဖြစ်သည်။
၃။ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ကျမ်းစာမှတစ်ဆင့်သိရှိခြင်း
ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်သူများအား ကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် အဓိကလမ်းညွှန်ပေးသည်။ ဟေဗြဲ ၄:၁၂ တွင် ဤသို့ဆိုသည်။
“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တရားတော်သည် အသက်ရှင်ခြင်း၊ တန်ခိုးနှင့် ပြုပြင်ခြင်း၊ သန်လျက်တကာတို့ထက် ထက်ခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၊ အသက်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်းကောင်း၊ အရိုးဆစ်နှင့် ခြင်ဆီကိုလည်းကောင်း ပိုင်းခြား၍ ထုတ်ချင်းခွင်းတတ်၏။ စိတ်နှလုံးအကြံအစည်များကိုလည်း သိမြင်တတ်၏။”
ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို ဖော်ပြရာတွင် အစွမ်းထက်ပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားလိုပါက၊ ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုလေ့လာရန်နှင့် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ ဉာဏ်ပညာရယူရန် (ယာကုပ် ၁:၅) အကြံပြုသည်။
၄။ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများကို သတိထားရန်
ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံများသည် တစ်ခါတစ်ရံ လှည့်စားနိုင်သည်။ ယေရမိ ၁၇:၉ တွင် ဤသို့ဆိုသည်။
“စိတ်နှလုံးသည် ခပ်သိမ်းသော အရာထက် စဉ်းလဲတတ်၏။ အလွန်ယိုယွင်းသော သဘောရှိ၏။ စိတ်နှလုံးသဘောကို အဘယ်သူသိနိုင်သနည်း။”
ဤကျမ်းချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ခံစားချက်များနှင့် အတွေ့အကြုံများကို အားကိုးရန်ထက်၊ ကျမ်းစာ၏သွန်သင်ချက်များကို စံထားရန် သတိပေးသည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်ဗျာဒိတ်ရရှိကြောင်း ပြောဆိုသူများအား၊ ၎င်းတို့၏အတွေ့အကြုံများကို ကျမ်းစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးရန် အကြံပြုသင့်သည်။
၅။ ချဉ်းကပ်ပုံအတွက် လက်တွေ့အကြံပြုချက်များ
- သိမ်မွေ့စွာတုံ့ပြန်ခြင်း။ ၎င်းတို့၏ယုံကြည်မှုကို လေးစားသည့်အနေဖြင့် စကားပြောပြီး၊ ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိရန် ယုံကြည်စိတ်ချရသော နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြပါ။
- ဆုတောင်းခြင်းနှင့်လေ့လာခြင်း။ ဘုရားသခင်၏အသံကို ကြားလိုပါက၊ ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုလေ့လာပြီး ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် လမ်းညွှန်မှုရယူရန် အကြံပြုခြင်း (ယာကုပ် ၁:၅)။
- အသင်းတော်နှင့်တိုင်ပင်ခြင်း။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော ဧဝံဂေလိယုံကြည်သူများနှင့် တိုင်ပင်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ဗျာဒိတ်များကို ကျမ်းစာအလိုက် စစ်ဆေးရန် အကြံပြုခြင်း (သုတ္တံကျမ်း ၁၅:၂၂)။
“ဘုရားသခင်က တိုက်ရိုက်ပြောနေတယ်” ဟု ဆိုသူများကို တုံ့ပြန်ရာတွင်၊ ကျမ်းစာ၏ အခွင့်အာဏာနှင့် လုံလောက်မှုကို အလေးပေးပြီး၊ ၎င်းတို့၏အတွေ့အကြုံများကို ကျမ်းစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးရန် အားပေးသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် အဓိကလမ်းညွှန်ပြီး၊ ၎င်းသည် ယုံကြည်သူများအတွက် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိရန် ယုံကြည်စိတ်ချရသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ သိမ်မွေ့သောချဉ်းကပ်မှုနှင့် ကျမ်းစာကိုအခြေခံ၍ ဖြေရှင်းခြင်းသည် ၎င်းတို့အား ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ထဲသို့ ပိုမိုနီးကပ်စွာ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်သည်။
Leave a Reply