မညီမျှသော ချိန်ခွင်များ၏ ပုံပြင်
တစ်ချိန်တုန်းက ရှင်ပင်သီးမှည့်များမှ ယက်လုပ်ထားသော ပိုးထည်များအထိ အရာအားလုံးကို ရောင်းချနေသော စည်ကားသော ဈေးတစ်ခုရှိရာ ဖဲဟေဗင်ဟု လူသိများသော မြို့လေးတစ်မြို့တွင် ဆိုင်မွန်ဆိုသူ ဆိုင်ရှင်တစ်ဦး နေထိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဆိုင်မွန်ဟာ သူ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးနဲ့ လျင်မြန်သော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွားကြောင့် လူသိများခဲ့ပြီး နေ့စဉ် ဖောက်သည်များစွာကို သူ့ ဆိုင်ဆီ ဆွဲဆောင်ခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်လည်း ဤ ဖော်ရွေသော အပြင်ပန်းအောက်တွင် ဆိုင်မွန်ဟာ သူ ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သလို ရိုးသားမှု မရှိသော ချိန်ခွင်များကို လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပါတယ်။
နေ့စဉ်နံနက်တိုင်း ဆိုင်မွန်ဟာ သူ့ ချိန်ခွင်များကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိခဲ့ပြီး သူ့ အကျိုးရှိရန် စောင်းထားခဲ့ပါတယ်။ “အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခု” ဆိုင်မွန်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ တီးတိုးပြောခဲ့ပါတယ်။ “ကိုယ့်အတွက် နည်းနည်းလေး ပိုရရုံပဲ။” သူ မရိုးမသားသော အလေးချိန်ဖြင့် ရရှိခဲ့တာကို သူနဲ့ သူ့ မိသားစုအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်တယ်လို့ သူ ဆင်ခြေပေးခဲ့ပါတယ်။
တစ်ရက်တွင် ဆိုင်မွန်ရဲ့ လုပ်ရပ်များအကြောင်း တီးတိုး ကြားခဲ့သော ဒေးဗစ်ဆိုသော ကောင်လေးတစ်ဦး ဆိုင်ရှင်ထံကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒေးဗစ်ဟာ စပ်စုတတ်ပြီး ဉာဏ်ရည်ရှိသော ကောင်လေးဖြစ်ပြီး မေးခွန်းများနဲ့ တရားမျှတမှုအတွက် နှလုံးသားရှိခဲ့ပါတယ်။ ပန်းသီး အိတ်ငယ်တစ်အိတ် ဝယ်ယူပြီးနောက် အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အလေးချိန် ကွဲပြားမှုကို သတိပြုမိခဲ့ပါတယ်။ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှင်ကို စိန်ခေါ်ရန် ဒေးဗစ်ဟာ မစ်ရှင်တစ်ခု စတင်ခဲ့တယ်။
နောက်တစ်ရက်တွင် ဒေးဗစ်ဟာ မြို့သူမြို့သားများ လူအုပ်နဲ့ ဆိုင်မွန်ရဲ့ ဆိုင်ဆီ ပြန်လာခဲ့ပါတယ်။ “ဆိုင်မွန်” ဒေးဗစ်က ပြောခဲ့ပါတယ်။ “မင်းရဲ့ ချိန်ခွင်များဟာ အမှန်တရားကို ပြောနေတယ်လို့ ယုံကြည်လား။” ဆိုင်မွန်ဟာ ရုတ်တရက် အာရုံစိုက်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်ခဲ့ပြီး ရယ်ရယ်မောမော ရယ်ခဲ့ပါတယ်။ “ဟုတ်ပါတယ် ကောင်လေး။ ငါ့ ချိန်ခွင်များဟာ နေ့ရက်လိုမျိုး ရိုးသားပါတယ်။”
ဒေးဗစ်ဟာ ပခုံးတွန့်ချပြီး ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။ “ဒါဆို ငါ သက်သေပြခဲ့ရင် မင်း စိတ်မဆိုးပါနဲ့။” လူအုပ်က ကြည့်ရှုနေချိန်တွင် ဒေးဗစ်ဟာ လူသိများသော အလေးချိန်များကို ဆိုင်မွန်ရဲ့ ချိန်ခွင်ပေါ် တင်ခဲ့ပြီး ဆိုင်ရှင်ရဲ့ လှည့်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကြည့်ရှုသူများဆီက အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဆိုင်မွန်ရဲ့ မျက်နှာဟာ ရှင်ပင်သီးမှည့်ဆုံး အရောင်နဲ့ ကိုက်ညီသော အနီရောင်ပြောင်းလဲခဲ့ပါတယ်။
သူ့ အသိုင်းအဝိုင်းက စိတ်ပျက်မှု အလေးချိန်ကို ခံစားရချိန်တွင် ဆိုင်မွန်ဟာ သူ့ လုပ်ရပ်များရဲ့ သက်ရောက်မှုကို နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ သူ အလွန်အမင်း တောင်းပန်ခဲ့ပြီး၊ နောက်တစ်ကြိမ် လိမ်ညာမှု မလုပ်တော့ပါဟု ကတိပြုခဲ့ပါတယ်။ ဆိုင်မွန်ရဲ့ ချိန်ခွင်များဟာ မြို့တွင် အရိုးသားဆုံး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ ရပ်ကွက်ချင်း ယုံကြည်မှုနဲ့ လေးစားမှုကို တစ်ကြိမ်လျှင် တရားမျှတသော ကုန်သွယ်မှုတစ်ခုနဲ့ ပြန်ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ဤ ဇာတ်လမ်းဟာ သုတ္တံကျမ်း ၁၁:၁ (NIV) တွင် တွေ့ရသော ရိုးသားမှုနဲ့ ရိုးသားသော ဆက်ဆံမှုများရဲ့ သမ္မာကျမ်းစာ မူရင်းကို ထင်ဟပ်နေစေပါတယ်။ “မမှန်သောချိန်ခွင်သည် ထာဝရဘုရား စက်ဆုပ်ရွံရှာတော်မူဖွယ်၊ မှန်သောအလေးမူကား၊ နှစ်သက်တော်မူဖွယ် ဖြစ်၏။”
ဖြတ်လမ်းများဟာ ခဏမျှသာ အကျိုးရရှိစေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး ကျွန်ုပ်တို့ စရိုက်နဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်စေသော နောက်ဆက်တွဲများဆီ ဦးတည်စေတယ်ဆိုတာ အသိသတိပေးလိုက်ရခြင်းဖြစ်ပေတယ်။
Leave a Reply