ဘုရားသခင်ထံ အကောင်းဆုံးသောအရာများကို ဆက်ကပ်ခြင်း- ဘဝ၏ကဏ္ဍတိုင်းတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်ခြင်း
ကျော်ကြားသောအနုပညာရှင်တစ်ဦးသည် လက်ရာမွန်တစ်ခုဖြစ်မြောက်လာစေရန် အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းအတွက် နာရီပေါင်းများစွာ အချိန်ပေးကာ အားထုတ်ကြိုးပမ်းနေသည်ကို သင်မြင်ဖူးပါသလား။ စုတ်ချက်တစ်ခုချင်းစီက အရေးကြီးသလို၊ အရောင်ရွေးချယ်မှုတိုင်းကလည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အနုပညာရှင်သည် အမှန်တကယ် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော အရာတစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ၏နှလုံးသား၊ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အချိန်တို့ကို ပုံအောပေးဆပ်ထားပါသည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးချွန်မှုအပေါ် စွဲမြဲစွာလုပ်ဆောင်တတ်သော စိတ်ဓာတ်က ကျွန်ုပ်အား “ကျွန်ုပ်တို့၏နေ့စဉ်ဘဝတွင် ဘုရားသခင်ထံ အကောင်းဆုံးသောအရာများကို ပေးဆက်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း” ဟူသော အတွေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
အနုပညာ၊ အားကစား သို့မဟုတ် လက်မှုပညာစသည့် နယ်ပယ်အသီးသီးရှိ ထူးချွန်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ တန်ဖိုးထားသကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ဆက်ဆံရေးတွင်လည်း အကောင်းဆုံးသော ချဉ်းကပ်မှုမျိုးရှိရန် ကိုယ်တော်အလိုရှိတော်မူပါသည်။ ယနေ့တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ရှင်ထံ အကောင်းဆုံးပေးဆက်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည့် အရေးကြီးသော ကဏ္ဍငါးခုကို ဆန်းစစ်ကြည့်ရန် ကျွန်ုပ်တိုက်တွန်းလိုပါသည်။
၁။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလုပ်အကိုင်- အရာရာတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ကို အစေခံခြင်း
တမန်တော်ပေါလုက ကောလောသဲ ၃:၂၃-၂၄ တွင် “လူ၏အမှုကိုသာ ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့မဟုတ်၊ သခင်ဘုရား၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ ပြုလေသမျှတို့၌ စေတနာစိတ်နှင့် ပြုကြလော့။ 24 သင်တို့သည် သခင်ခရစ်တော်၏ အစေခံကို ခံကြသည်ဖြစ်၍၊ အမွေတော်တည်းဟူသော အကျိုးကို၊ ထိုသခင်ဘုရား၏ လက်တော်မှ ခံရလိမ့်မည်ဟု သိမှတ်ကြလော့။” ဟု အားရဖွယ် သတိပေးထားပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏အလုပ်သည် လူသားတို့အတွက်မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်ရှင်အတွက် အစေခံခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဤကျမ်းစာက သတိပေးနေသည်။ သင်သည် ကုမ္ပဏီအစည်းအဝေးခန်း၊ စာသင်ခန်း၊ စက်ရုံ သို့မဟုတ် သင့်အိမ်တွင်ပင်ရှိနေပါစေ၊ သင့်အလုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ထူးချွန်ခြင်းဂုဏ်အင်္ဂါကို ထင်ဟပ်စေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အလုပ်ကျင့်ဝတ်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်ကို သက်သေထူသူများ ဖြစ်လာကြပါသည်။
၂။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခြင်း- စင်ကြယ်သော ဆည်းကပ်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုခြင်း
ဘုရားသခင်သည် စိတ်မပါသော ပူဇော်သက္ကာမျိုးကို မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်ပြီး စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ကိုးကွယ်ခြင်းကို အလိုရှိတော်မူသည်။ ပရောဖက်မာလခိက ဣသရေလလူတို့အား ဤပြဿနာနှင့်ပတ်သက်၍ မာလခိ ၁:၆-၉ တွင်
“မျက်စိကန်းသောသတ္တဝါကို ယဇ်ပူဇော်လျှင် ဒုစရိုက်ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ခြေမစွမ်းသောသတ္တဝါ၊ နာသောသတ္တဝါကို ပူဇော်လျှင် ဒုစရိုက်ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ထိုသို့သောသတ္တဝါကို သင်၏မြို့ဝန်အား ဆက်ကပ်ကြည့်လော့။ သူသည် သင့်ကိုနှစ်သက်မည်လော။ သင့်မျက်နှာကို ထောက်ထားမည်လော” ဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။
ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများသည် တိရစ္ဆာန်အုပ်ထဲတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေတ်သစ်ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခြင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်ထံ အကောင်းဆုံးသော ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်သင့်သည်။ ၎င်းမှာ ဝတ်ပြုခြင်းတွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ လုပ်ဆောင်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝပါဝင်ရန် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။
၃။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မေတ္တာ- ဘုရားသခင်နှင့် အခြားသူများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ချစ်ခြင်း
ယေရှုခရစ်တော်က မဿဲ ၂၂:၃၇-၃၈ တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်တော်ကို သွန်သင်ခဲ့သည်မှာ “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အသက်အကြွင်းမဲ့၊ အကြံအစည်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့။ ဤပညတ်သည် ပထမပညတ်ဖြစ်၏။ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်လည်းဖြစ်၏” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “အကြွင်းမဲ့” (သို့မဟုတ် “အားလုံး”) ဟူသော စကားလုံးကို သတိပြုပါ—၎င်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းချစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိအဆင်ပြေမှ ချစ်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ ပြည့်ဝစုံလင်သော ဆည်းကပ်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့တွင်ရှိသမျှဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောအခါ၊ ထိုအချစ်သည် အခြားသူများကို ချစ်ခြင်းအဖြစ်သို့ သဘာဝအတိုင်း စီးဆင်းသွားပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏မေတ္တာသည် ကိုယ်တော်၏မေတ္တာတော်ကို ထင်ဟပ်စေသော မှန်တစ်ချပ် ဖြစ်လာပါသည်။
၄။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရင်းအမြစ်များ- ဘုရားသခင်၏အမှုတော်အတွက် ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းခြင်း
သုတ္တံကျမ်း ၃:၉-၁၀ တွင် “မိမိဥစ္စာကိုလည်းကောင်း၊ အဦးသီးသော အသီးအနှံရှိသမျှကိုလည်းကောင်း ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်လော့။ သို့ပြုလျှင် သင်၏စပါးကျီတို့သည် ကြွယ်ဝစွာ ပြည့်စုံကြလိမ့်မည်။ သင်၏စပျစ်သီးနယ်ရာ ကျင်းတို့မှလည်း စပျစ်ရည်အသစ် လျှံထွက်လိမ့်မည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် အရင်းအမြစ်များဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ထောက်ပံ့မှုအပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားရန် ခေါ်ယူထားပါသည်။
၎င်းသည် ငွေကြေးသက်သက်ကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်၊ အရည်အချင်းနှင့် ရတနာများကို ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်အတွက် ဦးစားပေးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရက်ရောစွာနှင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးလှူသောအခါ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိမှုကို ယုံကြည်ကြောင်း ပြသရာရောက်ပါသည်။
၅။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘဝသက်တာ- အသက်ရှင်သော ယဇ်အဖြစ် ရှင်သန်ခြင်း
ပေါလုက ရောမ ၁၂:၁ တွင် “ညီအစ်ကိုတို့၊ ဘုရားသခင်၏ ဂရုဏာတော်ကို ထောက်ထား၍၊ သင်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသောယဇ်၊ ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မူဖွယ်သော ယဇ်၊ အသက်ရှင်သောယဇ် ဖြစ်စေလျက် ပူဇော်ကြလော့ဟု ငါနှိုးဆော်တိုက်တွန်း၏။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် သင်တို့၌ လျောက်ပတ်သော ဝတ်ပြုခြင်းဖြစ်၏” ဟု စိန်ခေါ်ထားသည်။
G.K. Chesterton က “ခရစ်ယာန်စံနှုန်းသည် လက်တွေ့ကျင့်သုံးကြည့်ရာတွင် လိုအပ်ချက်ရှိနေ၍ ကျရှုံးသွားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ခက်ခဲလွန်းသောကြောင့် လက်တွေ့မကျင့်သုံးဘဲ ချန်ထားခြင်းခံရခြင်းသာ ဖြစ်သည်” ဟု ပြောဖူးသည်။ ယဇ်အဖြစ် အသက်ရှင်ခြင်းဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသည့်တိုင်အောင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်း
ဘုရားသခင်ထံ အကောင်းဆုံးပေးဆက်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝကဏ္ဍတိုင်းကို လွှမ်းမိုးသည့် ဘက်စုံကတိကဝတ်ပြုမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကောင်းဆုံးဖြစ်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခွန်အားပေးပြီး လမ်းပြရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အပေါ် မှီခိုရပါမည်။
ယခုအပတ်အတွက် သင့်အား စိန်ခေါ်လိုသည်မှာ- သင်၏အလုပ်၊ ကိုးကွယ်ခြင်း၊ မေတ္တာ၊ အရင်းအမြစ်များ သို့မဟုတ် နေ့စဉ်ဘဝထဲမှ ဘုရားသခင်အပေါ် ဆည်းကပ်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်မည့် ကဏ္ဍတစ်ခုကို ဆုတောင်းလျက် ဆင်ခြင်ကြည့်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို ဤသို့မေးပါ- “ငါ့ဘဝရဲ့ ဘယ်နေရာတွေမှာ ဘုရားသခင်ကို အကောင်းဆုံး မပေးနိုင်သေးတာလဲ၊ အဲဒါကို ဒီနေ့ကစပြီး ဘယ်လိုပြောင်းလဲနိုင်မလဲ။”
သတိရပါ၊ ဘုရားသခင်အတွက် ထူးချွန်ခြင်းဆိုသည်မှာ “ပြီးပြည့်စုံခြင်း” (Perfection) ကို ဆိုလိုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့ဘဝ၏ ကဏ္ဍတိုင်းတွင် ကိုယ်တော့်ကို “စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဆည်းကပ်ခြင်း” ဖြစ်သည်။
Leave a Reply