၁။ ကျမ်းစာ၏ အရေးပါမှုနှင့် ကိန်းဂဏန်းအချက်အလက်များ

သမ္မာကျမ်းစာသည် ကမ္ဘာ့သမိုင်းတွင် မည်သည့်စာအုပ်နှင့်မျှ မတူဘဲ ထူးခြားပါသည်။ ဗြိတိသျှနှင့် နိုင်ငံခြားသမ္မာကျမ်းစာအသင်း (British and Foreign Bible Society) ၏ ၂၀၂၁ ခုနှစ် သုတေသနအရ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ၁,၅၀ဝ အတွင်း ကျမ်းစာစောင်ရေ ၅ ဘီလီယံမှ ၇ ဘီလီယံကြား ရိုက်နှိပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်ဟု ခန့်မှန်းရပါသည်။ နှစ်စဉ် အုပ်ရေ ၈၀ မီလီယံခန့် ဆက်လက်ရောင်းချနေရပြီး ဘာသာစကား ရာပေါင်းများစွာသို့ ပြန်ဆိုထားသော ကမ္ဘာ့ဘာသာပြန်အများဆုံးစာအုပ် လည်း ဖြစ်ပါသည်။

၂။ ဝေဖန်ချက်များကို တုံ့ပြန်ခြင်း

အချို့သော ဝေဖန်သူများ (ဥပမာ- The Da Vinci Code ရေးသားသူ Dan Brown) က သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသားတို့က သမိုင်းမှတ်တမ်းအဖြစ် ဖန်တီးကာ အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပါသည်။ သို့သော် အရင်းအမြစ်များအရ ကျမ်းစာသည် မမှားယွင်းသော စံနှုန်း (Canon) အဖြစ် တည်ရှိနေကြောင်း ဖော်ပြထားပါသည်။

၃။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း (Old Testament) ၏ ခိုင်မာမှု

• မောရှေ၏ ရေးသားမှု – ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပထမဆုံး ကျမ်းငါးစောင်ကို မောရှေ ရေးသားခဲ့ကြောင်း ကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က သက်သေခံရုံသာမက၊ ခေတ်သစ် Software Analysis (ကွန်ပျူတာဖြင့် တွက်ချက်စစ်ဆေးမှု) အရလည်း ထိုကျမ်းငါးစောင်ကို တစ်ဦးတည်းသော ပုဂ္ဂိုလ်က ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း စာရင်းအင်းအရ ထောက်ခံထားပါသည်။
• ထိန်းသိမ်းမှု – ဤကျမ်းများကို ပဋိညာဉ်သေတ္တာအတွင်း၌ လည်းကောင်း၊ ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း၌ လည်းကောင်း ထားရှိပြီး လေဝိယဇ်ပုရောဟိတ်များက စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြပါသည်။
• ယေရှုခရစ်တော်၏ သက်သေခံချက် – ခရစ်တော်က ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို “ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အမှန်တရားဖြစ်သည်” ဟု အတည်ပြုခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ အာဗေလ (Abel) သေဆုံးမှုမှသည် ၂ ရာဇဝင်ချုပ် (ဟေဗြဲကျမ်းစာ၏ နောက်ဆုံးကျမ်း) ရှိ ဇာခရိ (Zechariah) အထိ ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း ၃၉ စောင်၏ အတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပါသည်။

၄။ ဓမ္မသစ်ကျမ်း (New Testament) ဖြစ်ပေါ်လာပုံ အဆင့်ဆင့်

• အစောပိုင်း အသိအမှတ်ပြုမှု – အေဒီ ၃၉၇ တွင်မှ တရားဝင် အတည်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ အေဒီ ၁၄၀ ခန့်တွင် Marcion က လုကာခရစ်ဝင်ကျမ်းနှင့် ပေါလု၏ စာစောင်အချို့ကို စတင်စုစည်းခဲ့ဖူးသလို၊ Muratorian Canon တွင်လည်း ယနေ့ခေတ် ကျမ်းစောင်အများစု ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်။
• အသင်းတော်ဖခင်ကြီးများ၏ သက်သေ – အေဒီ ၉၅ မှ အေဒီ ၁၃၃ အတွင်းရှိခဲ့သော Clement, Ignatius, Polycarp နှင့် Justin Martyr စသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ ရေးသားချက်များတွင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းကို ကိုးကားခဲ့ကြပါသည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုးကားချက်များကို စုစည်းလိုက်ပါက ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်စောင်လုံး (၃ ယောဟန်မှ ၂၇ ပိုဒ်ခန့်မှလွဲ၍) ပြန်လည်ရရှိနိုင်လောက်အောင် အစောပိုင်းကတည်းက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
• ကျမ်းစာအတွင်း သက်သေ – တမန်တော်ပေတရုကိုယ်တိုင်က တမန်တော်ပေါလု၏ စာစောင်များကို အခြားသော “သမ္မာကျမ်းစာများ” နှင့် တန်းတူထား၍ အသိအမှတ်ပြု ရေးသားခဲ့ပါသည်။

၅။ “လက်ခံခြင်း” နှင့် “ဆုံးဖြတ်ခြင်း” ကွာခြားချက်

အေဒီ ၃၉၇ ကားသေ့ကောင်စီတွင် ကျမ်းစစ်ကို သတ်မှတ်ရာ၌ “Recipemus” (ငါတို့ လက်ခံရရှိသည်) ဟူသော စကားလုံးကို သုံးခဲ့ခြင်းမှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အသင်းတော်က ကျမ်းစာကို အခွင့်အာဏာ “ပေးအပ်” ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ထံမှ လာသော အခွင့်အာဏာရှိပြီးသား ကျမ်းစာများကို “အသိအမှတ်ပြု လက်ခံ” ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော်၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် နှစ်ပေါင်း ၁,၅၀ဝ အတွင်း လူပေါင်း ၄၀ က ရေးသားခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် ခိုင်မာစွာ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။